• Hasta simülatörü bağlandığında dahi hiçbir derivasyondan stabil sinyal alınamadığı,
  
• Cihazın kendi self-test (öz-test) menüsünde veri toplama (acquisition) modülünün "Failed" durumuna düştüğü,
  
• Zaman zaman cihazın kilitlendiği ve kendi kendine yeniden başladığı gözlemlenmiştir.
  

Alıntı:Cihazın hasta güvenlik izolasyon bariyeri (isolation barrier) üzerinde meydana gelen donanımsal bir aksaklık, ana işlemci (CPU) ile analog-dijital çevirici (ADC) ve DSP işlemcinin iletişimini tamamen koparmaktadır.

1. İzole Güç Kaynağı (Isolated DC-DC Converter) Hatası: Hasta güvenliği için anakart üzerinde bulunan izole edilmiş +5V_ISO ve +3.3V_ISO gerilimlerini üreten DC-DC konvertörün çıkış vermemesi.
   
2. Optokuplör (Optocoupler) Arızası: İzole bölge ile sistem bölgesi arasındaki dijital veri akışını sağlayan yüksek hızlı optik izolatörlerin (genellikle HCPL serisi) deforme olması.
   
3. D-Sub 15 Pin Hasta Kablosu Konnektörü Soğuk Lehimi: Sürekli tak-çıkar yapılmasına bağlı olarak konnektör pinlerinin anakart üzerindeki lehimlerinin çatlaması.
   
4. ESD (Elektrostatik Deşarj) Hasarı: Defibrilasyon koruma diyotlarının kısa devreye düşerek hattı bloke etmesi.
   

1. Fiziksel Kontrol ve Konnektör Onarımı:
   İlk olarak hasta kablosunun bağlandığı D-Sub 15 dişi konnektörün lehim bacaklarını mikroskop altında inceleyin. Çatlak lehim tespit edilirse, flux kullanarak kurşunsuz lehim ile tazeleyin.
   
   
2. İzole Voltajların Ölçümü:
   Cihaza enerji verip anakart üzerindeki izolasyon bariyerinin (beyaz kalın çizgiyle ayrılmış bölge) "hasta tarafı" olan kısmındaki test noktalarını (TP) bulun.
   Çözüm Adımı: Multimetre ile +5V_ISO ve +3.3V_ISO voltajlarını ölçün. Eğer bu voltajlar sıfır veya dalgalı ise, izole DC-DC konvertör entegresini (genellikle Recom veya Murata marka küçük siyah modül) değiştirin.
   
   
3. Optokuplörlerin Değişimi (En Sık Karşılaşılan Arıza):
   Eğer voltajlar normal ancak iletişim hatası devam ediyorsa, veri yollarını izole eden yüksek hızlı optokuplörleri osiloskop ile inceleyin. TX ve RX hatlarındaki kare dalgaların genliklerinin düştüğünü veya sinyalin tamamen bozulduğunu göreceksiniz.
   Çözüm Adımı: Anakart üzerinde bulunan ve veri iletişimini sağlayan yüksek hızlı optokuplör entegrelerini (örn: HCPL-063L veya muadili) sıcak hava istasyonu kullanarak sökün ve yenileriyle değiştirin.
   
   
4. Defibrilatör Koruma Diyotlarının Testi:
   Hasta girişindeki TVS (Transient Voltage Suppressor) diyotlarını kısa devre modunda ölçün. Kısa devre gösteren diyot varsa, bu durum ilgili derivasyonun "Lead Fail" vermesine sebep olur. Arızalı diyotu değiştirin.
   

• Cihazı toplayıp EKG Simülatörüne bağlayın. 12 derivasyonun da parazitsiz, temiz ve doğru genlikte (1mV kalibrasyon sinyali ile) çizdiğini doğrulayın.
  
• Cihazın servis menüsünden "Acquisition Diagnostics" testini tekrar çalıştırın ve tüm parametrelerin "Passed" olduğunu görün.
  
• Elektriksel Güvenlik Testi (IEC 62353): İzolasyon bariyerine ve optokuplörlere müdahale ettiğimiz için, hasta kaçak akımları (patient leakage current) testini mutlaka bir elektriksel güvenlik analizörü (Fluke ESA serisi vb.) ile gerçekleştirin. Sınır değerlerin altında kaldığından emin olun.
  

• Aritmilerin Teşhisi: Kalp atış hızındaki ve ritmindeki düzensizlikleri (taşikardi, bradikardi, atriyal fibrilasyon vb.) tespit eder .
  
• Kalp Krizi (Miyokard Enfarktüsü) Teşhisi: Kalp kasına giden kan akışının azaldığı veya durduğu durumlarda ortaya çıkan tipik EKG değişikliklerini gösterir .
  
• İletim Sorunlarının Belirlenmesi: Kalbin elektriksel uyarılarının atriyumlardan ventriküllere doğru ve diğer yollarda doğru şekilde iletilip iletilmediğini değerlendirir.
  
• Elektrolit Dengesizliklerinin Tespiti: Kandaki potasyum, kalsiyum gibi elektrolitlerin dengesizliği, EKG dalgalarında karakteristik değişikliklere yol açabilir.
  
• Tedavi Etkinliğinin Takibi: Kalp ilaçlarının veya kalp pili gibi cihazların kalbin elektriksel aktivitesi üzerindeki etkisini izlemek için kullanılır .
  

• Kullanım Türleri: Tek kullanımlık yapışkanlı pedler veya tekrarlı kullanım için vakumlu veya klipsli elektrotlar bulunur . Taşınabilir cihazlarda ise kullanıcının rahatlığı için kuru elektrotlar tercih edilebilir .
  
• Yerleşim: Kullanılan kanal sayısına bağlı olarak (örneğin, 12 kanallı standart EKG'de 10 elektrot kullanılır) göğüs, kol ve bacak gibi belirli bölgelere yerleştirilirler. Standart yerleşim, ölçümlerin tekrarlanabilirliği ve doğruluğu için çok önemlidir .
  

• Amplifikatörler (Yükselteçler): Kalpten gelen sinyaller çok zayıftır (genellikle 1-5 mV aralığında) ve üzerlerine vücut tarafından toplanan yüksek voltajlı gürültüler biner . Amplifikatörler, bu zayıf sinyali, analiz için yeterli seviyeye (örneğin 1000 kat) yükseltir ve aynı zamanda istenmeyen ortak mod gürültüsünü (common-mode noise) baskılar . Yüksek bir Ortak Mod Bastırma Oranı (CMRR), amplifikatörün kalitesi için kritiktir .
  
• Filtreler: Yükseltilen sinyalde hala kas hareketleri, solunum veya şehir şebekesinden kaynaklanan (50-60 Hz) gürültüler bulunabilir. Filtreler bu istenmeyen sinyalleri temizlemek için kullanılır:
  
  • Alçak Geçiren Filtre (Low-Pass Filter): Yüksek frekanslı kas gürültülerini azaltır .
    
  • Yüksek Geçiren Filtre (High-Pass Filter): Hastanın hareketi veya solunumu nedeniyle oluşan çok düşük frekanslı taban çizgisi kaymalarını (baseline wander) azaltır .
    
  • Şebeke Filtresi (Notch Filter): Genellikle 50 veya 60 Hz'deki elektrik şebekesi girişimini engeller .
    

• Ekran (Display): Gerçek zamanlı EKG dalga formunu gösteren dijital bir ekrandır. Bu, hastanın anlık kalp aktivitesinin izlenmesini sağlar.
  
• Kaydedici / Yazıcı (Recorder/Printer): Standart hastane cihazlarında, EKG dalga formu özel ısıya duyarlı kağıt üzerine basılır. Bu, hastanın dosyasında saklanabilen kalıcı bir kayıttır. Eski cihazlar ise galvanometre ve ışığa duyarlı kağıt kullanırdı .
  
• Depolama ve İletim (Storage and Transmission): Modern cihazlar, EKG kayıtlarını dijital olarak saklayabilir ve gerektiğinde hastane bilgi sistemi veya başka bir uzmana iletebilir .